Urodziłam się ok. 1218 r. w Monsagrati, zmarłam 27 kwietnia 1272 r. w Lukkce. Jestem świętą Kościoła katolickiego, służącą. W kościele rzymskokatolickim wspomnina się mnie 27 kwietnia.
Urodziłam się w biednej rodzinie we wsi Monsagrati w Toskani. Moja starsza siostra została zakonnicą, a brat pustelnikiem.
W wieku 12 lat zostałam służącą w domu tkaczy Fatinelli w Lukkce. Przez długi czas byłam tam źle traktowana. Jednak moja cierpliwość i dobroć zjednały w końcu moich pracodawców oraz innych służących. Z czasem powierzono mi zarządzanie całym gospodarstwem. Każdego dnia, wcześnie rano, udawałam się na mszę świętą do pobliskiego kościoła. Pomagałam ubogim i potrzebującym. Często pościłam o chlebie i wodzie. Po 48 latach sumiennej pracy w jednym domu zmarłam 27 kwietnia 1272 r. Zostałam pochowana w kościele św. Fredina w Lukkce, gdzie podczas procesu kanonizacyjnego odkryto moje nienaruszone zwłoki.
Jestem patronką miasta Lukka, służących, ludzi wyśmiewanych z powodu ich pobożności, samotnych kobiet, kelnerów i kelnerek. Jestem też wzywana przy poszukiwaniu zgubionych kluczy. Za patronkę wybierały mnie także liczne stowarzyszenia religijne i charytatywne.
Przedstawiana jestem w ubraniu służącej z różańcem, torbą i kluczami; z samym różańcem; z trzema bochenkami chleba, z kluczami i książką; z koszem owoców; z torbą i książką; z książką i różańcem.
Moje relikwie znajdują się w kościele w Lukkce.
Zostałam kanonizowana przez zatwierdzenie kultu w 1696 r. przez Innocentego XII.